De aanschaf
-
Na de aanschaf van een gepersonaliseerde atoombom nam Moens' gevoel van
eigenwaarde merkelijk toe. Precies wat in de folder ook beloofd was!
vrijdag 27 november 2009
vijftand
Ik spotte dan toch een vijftand fourchette of liever een vriend vond deze vork tussen zijn euh... familiezilver, hij hield hem triomfantelijk voor mijn neus. Geef toe, hij ziet er niet uit. Te groot ook, waarschijnlijk kan men er een homp vlees mee in bedwang houden. Vlees waarin men snijdt met ijverig gewet mes en passende grijns. Vier tanden heeft een vork, ja, vier tanden en geen vijf.
donderdag 26 november 2009
waarom is vier beter dan vijf

Stel, een vork met vijf tanden? Je zou het vreemd vinden. Stel, een muur waaraan 5 schilderijen worden opgehangen, je vindt dat mooi, evenwichtiger dan 4 schilderijen. Want 4 schilderijen lijkt je te 'vastgeschroefd'. Je neemt er nog een weg, er hangen nu 3 schilderijen, te weinig binnen een teveel... : denk je. Sommige dingen zijn dus een kwestie van 'juist' of 'niet juist'. Stel, je zit aan een tafel of je staat in de keuken en je gebruikt een vork met drie tanden, je waant je Neptunus toch.
woensdag 25 november 2009
dinsdag 24 november 2009
unheimliche vazen

Zouden bloemen kunnen aarden in dergelijke vazen? Zo vraag ik me af. Zijn deze vazen niet eerder geschikt om er as in te bewaren? Want het landschap er op afgebeeld toont verscheurde, vertrapte grond en de lucht lijkt me verbrand en ijl door een vuur dat eeuwig lijkt te branden.
Vreemde vazen, smeulende vazen, vindt u niet?
Labels:
les mots et les choses
zaterdag 21 november 2009
vrijdag 20 november 2009
armand
Armand speelt met de duiven. Armand zijn koterijen lopen tot 20 meter ver in de achtertuin. Armand zijn kiel is grijs en matter dan de pluimen van zijn geschelpte, want die blinken - wat zeg ik? - schitteren! Armand kent alle soorten vezelplaten - de dunne, de dikke, de groene, de gewone, de multiplex. Armand zegt tegen Katrien, Josiane en tegen Josiane, Katrien. Armand.
donderdag 19 november 2009
etiennes tafel
Etienne is mijn buurman, een lieve. Wij discussiëren nauwelijks: niet over politiek, niet over tv-sterren, niet over Beerlegemmenaren of hoe benoem je die lui. Eigenlijk zien we mekaar niet ècht veel, maar het voelt goed hem zo dichtbij ons te weten. In het schotelhuis vind ik soms een plastiekzak met witloof gevuld. Ik weet dan dat 'hij' die daar heeft neergezet en te verlegen was om mij dat te laten weten.
Ik stoom het witloof, laat het uitlekken en bak het aan in boter, solo. Ik schil met de vlijmscherpe Opinel een patat en kook hem twintig minuten. Ondertussen bakt zich de cotelet een korstje, een uitje stooft ernaast, schroomvallig maar geurvast.
Etiennes tafel is nu opgeruimd, de zon schijnt warempel op de krant. Ze laat zich niet meer lezen. Etienne zit in de zetel met zijn ogen dicht, een stuiptrekking verraadt dat hij slaapt. Het heeft me gesmaakt. Dag Etienne, merci - maar ik muis er vanonder zonder je te wekken, daaag.
Ik stoom het witloof, laat het uitlekken en bak het aan in boter, solo. Ik schil met de vlijmscherpe Opinel een patat en kook hem twintig minuten. Ondertussen bakt zich de cotelet een korstje, een uitje stooft ernaast, schroomvallig maar geurvast.
Etiennes tafel is nu opgeruimd, de zon schijnt warempel op de krant. Ze laat zich niet meer lezen. Etienne zit in de zetel met zijn ogen dicht, een stuiptrekking verraadt dat hij slaapt. Het heeft me gesmaakt. Dag Etienne, merci - maar ik muis er vanonder zonder je te wekken, daaag.
woensdag 18 november 2009
peter, bjorn & john - young folks
Vanmiddag aan het stuur van de wagen gehoord en zachtjes op het stuur geklopt. Yes, I like it and there's a ding dong in it.
dinsdag 17 november 2009
zondag 15 november 2009
teach inn "ding a dong"
"When you feeling alright, everything is up-tight
Try to sing a song that goes ding ding-a-dong
There will be no sorrow when you sing tomorrow
And you walk along with your ding dang dong
Ding-a-dong every hour
When you pick a flower
Even when your lover is gone, gone, gone
Ding-a-dong, listen to it
Maybe it's a big hit
Even when your lover is gone, gone, gone
Sing ding ding dong
When you feeling alright, everything is up-tight
Listen to sing a song that goes ding, ding-a-dong
And the world looks sunny, everyone is funny
When they sing a song that goes ding dang dong
Ding-a-dong every hour
When you pick a flower
Even when your lover is gone, gone, gone
Ding-a-dong, listen to it
Maybe it's a big hit
Even when your lover is gone, gone, gone
Sing ding ding dong
Ding dang dong, ding-a-dang dong
When you think it's all over, they let me down
Dry your tears and forget all your sorrow
Try to smile while you say goodbye
(Ding dong ding dong)
Ding dang dong when you'll wake up tomorrow
When the sun is up in the sky
When you feeling alright, everything is up-tight
Try to sing a song that goes ding, ding-a-dong
There will be no sorrow when you'll sing tomorrow
And you walk along with your ding dang dong
Ding-a-dong every hour
When you pick a flower
Even when your lover is gone, gone, gone
Ding-a-dong, listen to it
Maybe it's a big hit
Even when your lover is gone, gone, gone
Ding-a-dong every hour
When you pick a flower
Even when your lover is gone, gone, gone
Ding-a-dong, listen to it
Maybe it's a big hit
Even when your lover is gone, gone, gone
Sing ding ding dong"
-
Labels:
les mots et les choses
zaterdag 14 november 2009
love song
Bert Bevers plaatste de tekening hierboven in het laatste nummer van 'Stroom'. Bert geeft ons een bloemlezing van gedichten rond het thema 'Sprookjes'. Helaas droogt Stroom op... moet gezegd, het digitaal platform verdwijnt helaas. Allen, bedankt! Ik weet zeker dat er in de bedding, daar beneden, 'dingen' zullen blijven liggen.
donderdag 12 november 2009
de dingen


Charlotte Mutsaers dus en een greep uit haar dingen-trouvailles-prullaria tentoongesteld in de Venetiaanse Gaanderijen te Oostende. Het ligt in kasten, alsof het wil zeggen: raak me niet aan en de schilderijen hangen aan de muur, merkwaardige muren.
Labels:
les mots et les choses
woensdag 11 november 2009
de zeepijn van charlotte mutsaers
In de Venetiaanse gaanderijen van Oostende loopt momenteel een tentoonstelling over het literaire en beeldende oeuvre van Charlotte Mutsaers. Ik mocht ze bezoeken na het nuttigen van pladijs met garnalen bij René op het einde van de Langestraat.
In een documentaire in een donker zaaltje met 5 zetels beluisterde ik haar. Zij had het over haar fascinatie voor 'de inktvis', de manier waarop de inktvis haar een metafoor leek voor haar schrijversschap. Een inktvis heeft een prachtig afweermiddel, een manier om belagers op een afstand te houden, de inktvis hult zich in een inktwolk, spuit inkt en wordt onzichtbaar. En ook nog hoe merkwaardig toch de inktvis geschapen is: de poten aan z'n kop, het schild niet van buiten, maar van binnen. Met grote opengesperde ogen zei Charlotte Mutsaers: 'een schild hoeft zich toch niet per se aan de buitenkant te bevinden, de inktvis heeft een hard gedeelte binnenin zitten, dat vind ik nu zo leuk... en etcetera, etcetera. Zalig toch.
In een documentaire in een donker zaaltje met 5 zetels beluisterde ik haar. Zij had het over haar fascinatie voor 'de inktvis', de manier waarop de inktvis haar een metafoor leek voor haar schrijversschap. Een inktvis heeft een prachtig afweermiddel, een manier om belagers op een afstand te houden, de inktvis hult zich in een inktwolk, spuit inkt en wordt onzichtbaar. En ook nog hoe merkwaardig toch de inktvis geschapen is: de poten aan z'n kop, het schild niet van buiten, maar van binnen. Met grote opengesperde ogen zei Charlotte Mutsaers: 'een schild hoeft zich toch niet per se aan de buitenkant te bevinden, de inktvis heeft een hard gedeelte binnenin zitten, dat vind ik nu zo leuk... en etcetera, etcetera. Zalig toch.
Labels:
les mots et les choses
dinsdag 10 november 2009
afrika
Ik was gewoon aan het wandelen, de blik op de grond gericht, niets in gedachten, gewoon kuieren in Gent. Een stuwdam hield tijd tegen, de namiddag was één groot meer, boordevol. Het voelde aan alsof ik me een bad in de menigte nam, er waren evenveel moleculen mensen als water. "Wat een warme gewaarwording en een behaaglijke!": dacht ik nog. Ik lag daar zo te hangen in dat bad dus... ook al wandelde ik.
En toen zag ik een stuk behangpapier liggen op de straatstenen. Het was weggewaaid uit een container voor een winkelpui. Een roze flinter, en haar silhouet leek op het continent 'Afrika'.
Ik voelde het water om me heen wegsijpelen, een laatste draaikolk en foetsie. Daar zat ik nu in het bad, rillend. Ik ben toen maar naar huis gereden.
En toen zag ik een stuk behangpapier liggen op de straatstenen. Het was weggewaaid uit een container voor een winkelpui. Een roze flinter, en haar silhouet leek op het continent 'Afrika'.
Ik voelde het water om me heen wegsijpelen, een laatste draaikolk en foetsie. Daar zat ik nu in het bad, rillend. Ik ben toen maar naar huis gereden.
Labels:
voorvallen en naweeën
maandag 9 november 2009
vrijdag 6 november 2009
mark manders
Ziet het licht schijnen op de voet van dit model! Wees gezeten in de zetel van bekoring en ontwaar het dak van de schuur van Etienne. Zou deze godverlaten plek geen mooie plaats kunnen zijn om 'Het Wintergenootschap ter Verlichting' boven de vont te houden? En aldus geschiedde... Alexander Calder, Roman Signer, Etienne Decroux, jullie prikten in onze hoofden. Zelfzekerder of lichter of geheel doordrongen van zoetigheid werden wij niet. Wij bleven onszelve, op zand, onder dak, onder stof en najaarskilte. Al zegt men dat jullie kinderachtigheden uitspoken, al beweert men dat jullie alle kenmerken vertonen van lui met asperger; het heeft ons verrast menige lach rond de mondhoeken van het publiek te zien spelen en een bizarre betovering te zien nederdalen, nestelend.
Na de nacht ben ik dan ook afgedaald naar beneden, daar waar mijn huis staat. Ik nam een petit beurre koekje omdat dat me iets teers leek en heb het met behulp van het sluiten van de deur in twee gebroken. Tot eind januari, wanneer de winter al wat gevorderd is en dus bijna voorbij.
Labels:
voorvallen en naweeën
Abonneren op:
Berichten (Atom)











