Ziet het licht schijnen op de voet van dit model! Wees gezeten in de zetel van bekoring en ontwaar het dak van de schuur van Etienne. Zou deze godverlaten plek geen mooie plaats kunnen zijn om 'Het Wintergenootschap ter Verlichting' boven de vont te houden? En aldus geschiedde... Alexander Calder, Roman Signer, Etienne Decroux, jullie prikten in onze hoofden. Zelfzekerder of lichter of geheel doordrongen van zoetigheid werden wij niet. Wij bleven onszelve, op zand, onder dak, onder stof en najaarskilte. Al zegt men dat jullie kinderachtigheden uitspoken, al beweert men dat jullie alle kenmerken vertonen van lui met asperger; het heeft ons verrast menige lach rond de mondhoeken van het publiek te zien spelen en een bizarre betovering te zien nederdalen, nestelend.
Na de nacht ben ik dan ook afgedaald naar beneden, daar waar mijn huis staat. Ik nam een petit beurre koekje omdat dat me iets teers leek en heb het met behulp van het sluiten van de deur in twee gebroken. Tot eind januari, wanneer de winter al wat gevorderd is en dus bijna voorbij.
8 reacties:
Dank
Wat een exquize spanning, Didiermaurice, dat tere koekje tussen de deur.
Proust geeft overigens in Du côté de chez Swann een eclatante beschrijving van asperges - asperges die de handen van Françoise beroeren. Ik kan het helaas niet citeren, vermits ik het boek niet be-zit, maar het klinkt als :
.. asperges doortrokken van ultramarijn en roze, waarvan de in violet en hemelsblauw gedoopte punten tot aan het andere eind alle schakeringen van iriserende kleuren vertonen, kleuren die niets aards hebben, hoewel de asperges nog sporen van kweekaarde dragen ..
Ik kan me bij deze voorstellen dat sommige mensen, al dan niet voor de grap, met plezier in een asperge veranderen.
@jevski: u hebt niet veel nodig om aan het fabuleren te gaan en zo 'par coeur' Proust citeren, amaai :) Nu we toch asperges savoureren... ze doen me denken aan 'zapiski uz podpolja', ze moeten gestekt worden ondergronds, geschild en voorzichtig gaargestoofd. Proust at ze met de witte handschoenen aan in Hotel Majestic (lees ik zojuist), olala!
Maar u bent natuurlijk geen asperge uiteraard :))
die vrijdag (ik vertoonde toen alle schakeringen van iriserende kleuren)ben ik er zoals verwacht niet geraakt want ik stond op een eiland(geen godverlaten plek) en zelfs uw zoon Otto in zijn kano kon me niet bevrijden, Masjenka stuurde me een smekende sms maar tevergeefs, het water was te diep. in januari stuur ik geen kanari
@ Didiermaurice,
O ja, fabuleren, dat is mijn lang leven ! Het liefst speels en indien gepast, zelfs als asperge.
Anderzijds wil ik er u toch op wijzen - ondanks de wijze raad van Oom Floris van vandaag - dat u mij best toch niet al te zeer overschat.
Laat ons zeggen dat ik mij al eens vermom in de spreekwoordelijke neef van Sheherazade die aangrijpende fragmenten niet zozeer 1001 keer vertelt, maar leest. Ha ! Vandaar.
@ Ferdinance Crane,
De link die u legt tussen iriserend en kanarie vind ik geniaal ! Zomaar uit de mouw ?
O ja, en vindt u (ook) niet dat we verder zouden moeten/kunnen borduren op die mutsenvrouw ?
Mark Manders dus, snoert op één been de mond
Een reactie plaatsen