Beerlegem, het dorp waar ik woon, is een baandorp. Er is een kasteel - een domein, een baan dus, een bushalte, huizen en nieuwe huizen en nog meer huizen en o ja, bomen. Er zijn geen voetpaden. Het gras groeit er niet op de baan en de vuilbakken blijven er leeg. Dingen worden in de berm gedropt. Het is Beerlegem en de tekening hierboven is mijn idee ervan - ik sta er ambivalent tegenover, maar dat is niet erg. Ik heb het gevoel dat er iets aan gedaan kan worden, 'gedaan wordt' - moet ik zeggen. Men (dat heerlijke woord waar iedereen zich achter schuilt) is bezig, geheimzinnig, in het klein, aan tafel, tussen de soep en de patatten.
5 reacties:
hoe sociaal engagement kunst kan worden... waterproof...
Dit is dus, door Didiermaurices bril, zwalmkleurig.
(fures)
(furieus zou minder grijs zijn ?)
i love this piece.
Deze Zwalmenares valt als het kruis van de toren: omver
In uw beschrijving herken ik inderdaad bepaalde stukken van mijn Vlaanderenland. Fantastisch dat wij Vlamingen nog genoeg open ruimte hebben om ook onze sluikstorters hun pleziertje te gunnen.
Een reactie plaatsen